U bevindt zich hier: HomeNewsblogLADAKH

LADAKH

_DSC2632.jpg

Lake Tsohkar op 4200 meter

Reizen is niet altijd leuk. Op het moment dat we in een tentje liggen, onszelf diep in de slaapzakken verborgen om de barre kou buiten te houden en je wordt midden in de nacht wakker, omdat je naar het toilet moet, dan is reizen verre van leuk. Je weet: Ga ik er niet uit, dan zorgt mijn blaas er wel voor dat ik geen oog meer dicht doe. Ga je er wel uit, dan moet je eerst allerlei ingewikkelde handelingen verrichten en je weet zeker, dat wanneer je uiteindelijk jezelf weer hebt begraven in je slaapzak, je het eerste half uur het steenkoud hebt... 

Eruit dus, eerst mijn koplampje aan en meteen schrik ik me rot: niet alleen de buitentent staat stijf van het ijs, ook de binnenkant schittert van de ijskristallen. Het is minstens - 15 C....

Het is één van onze laatste nachten in Ladakh en we kamperen in de buurt van het Tsokhar Meer, op 4200 meter hoogte, naast een negorij die bestaat uit een bonte verzameling hutjes van opgestapelde stenen, waar op dit moment een klein groepje nomaden probeert te overleven. Als de ochtend eindelijk aan breekt en de zon voorzichtige pogingen doet de suggestie te wekken dat het ooit weer warm gaat worden, zien we enkele vrouwen uit het dorpje, gehuld in alle kleren die ze bezitten, met een rieten mand op de rug, in de ochtend kou op zoek gaan naar de drollen van de Kijangs, de Wilde Tibetaanse Paarden, die hier op deze desolate vlakte rondlopen. In dit boomloze gebied zijn drollen van paarden en koeien uiterst belangrijk als brandstof. Zoals op veel plaatsen in Ladakh, zien de mensen er uit zoals het klimaat is, hard en weerbarstig met een huid die gelooid lijkt.

_DSC2732.jpg

nomadenvrouw bij Lake Tsokhar

_DSC2735.jpg

 in de koude ochtendzon...

Na onze avonturen in Sikkim, zijn we via een nacht in New Delhi, naar Leh, de hoofdstad van Ladakh gevlogen. Ladakh ligt in de deelstaat Jammu en Kashmir en is eigenlijk een voortzetting van de Tibetaanse Hoogvlakte. Compleet het tegenovergestelde van Sikkim, dat één van de floral hotspots van de wereld is, gaat het hier om een woestijn op hoogte, ingeklemd tussen de reuzen van de Himalaya. Net als Sikkim, ook boedhistisch maar met een groter percentage moslims dan Sikkim. Leh ligt al op 3600 meter en dat merk je meteen als je vanuit het hotel naar het centrum loopt; iets omhoog lopen betekent meteen naar adem happen... Daarom blijven we de eerste 4 dagen in de omgeving van Leh om te wennen. Iedere dag komt Jimmy, onze Tibetaanse chauffeur ons halen. Het is een vreselijk bescheiden en zachtaardige jongen, die ons allerlei kloosters en paleizen laat zien._DSC1906.jpg

 de rivier de Indus met, op de achtergrond, een prachtig klooster....

_DSC1981.jpg

deur van een klooster..

_DSC1982.jpg

schilderij op de buitenmuur van een klooster....

In deze droge en bijna boomloze woestijn is het aantal dieren ook niet erg groot. We krijgen Jimmy zover, dat we wat kleine weggetjes gaan rijden door gebieden waar eventueel nog wat vogels te verwachten zijn. Zoals gezegd, het aantal soorten is klein, toch zit er wel degelijk wat, met name leeuweriken, eksters en prachtige White-winged Redstarts (zie foto hier onder).-DSC8160.jpg

_DSC8182.jpg

 Altaar in klooster...

Op dag 5 gaan we met gids en zijn helper, beiden afstammelingen van Tibetaanse vluchtelingen in de auto door een fabelachtig mooie vallei richting het dorpje Zinchen. Vandaar lopen we het laatste stuk naar onze campingplek in het Hemis National Park.

_DSC2533.jpg

 uitbundige herfstkleuren bij het gehucht Zinchen...

Alle bagage wordt vanuit de auto, die hier niet meer verder kan, op 4 pakpaardjes geladen.

_DSC8205.jpg

 de vrouw van de paardenman...

Tijdens de korte wandeltocht vallen ons de contrasten op tussen het kale berglandschap en de knallende herfstkleuren van wilgen en populieren die in het stroombed van kleine bergriviertjes staan. _DSC2292.jpg

_DSC2291.jpg

 ons kampement voor een week....

We maken vanuit de camping korte en soms wat langere dagtrips. Bedoeling is vnl. om wildlife te zien te krijgen. Dat kunnen vogels zijn als Lammergier maar ook Bharals, de Wilde Bergschapen en het summum is natuurlijk om een glimp op te vangen van één van de meest mysterieuze katten ter wereld, het Sneeuwluipaard. Het blijkt al snel dat onze gidsen aardige kerels zijn en prima voldoen voor wandelaars die voornamelijk hier in het zomerseizoen komen om een trektocht te maken maar ze weten letterlijk niets van vogels of groot wild. Gelukkig is er nog een groepje op de camping, die begeleidt wordt door een organisatie die Mountain Initiatives heet en die weten wel van wanten. Er zijn 2 jongens mee , die met telescopen elke ochtend en avond de dichtbij gelegen bergkammen afspeuren naar Sneeuwluipaarden. Voorlopig hebben we alleen , weliswaar prachtige, sightings van Bharals:

_DSC2170.jpg

groepje Bharals op een berghelling

_DSC2226.jpg 

2 Bharals op een richel...

Vlakbij de camping ligt het gehucht Rumbak en de omgeving is werkelijk schitterend maar ongelooflijk ruig!

_DSC2100.jpg

omgeving Rumbak...

Nog wat landschapsopnames in de buurt van de camping gemaakt:

_DSC2324.jpg

 

_DSC2091.jpg

_DSC2393.jpg

Terwijl de andere groep regelmatig in de ochtend of avond een Sneeuwluipaard ziet, lijken wij er steeds naast te grijpen. Het begint zo langzamerhand frustrerend te worden, tot het punt dat je begint te twijfelen aan het bestaan van het beest. Tot op een avond de twee speurders van Mountain Initiatives naast ons zitten op de helling boven de camping. Wij moeten het doen met 1 minikijkertje maar één van de boys met de telescopen slaakt plotseling een woeste kreet: "Snowleopard"...! We kijken door de telescoop en zien dat ze toch bestaan; de schitterende kat, waarschijnlijk een mannetje, loopt omhoog de bergkam op. Na een tijdje, de zon is al onder, staat hij boven op de bergkam en tekent het silhouet van de kat met de extreem lange staart zich af tegen de avondlucht:

_DSC8579.jpg

 Sneeuwluipaard op de bergkam!!!

De volgende ochtend zien we bij de camping, zoals gewoonlijk vele Chukars, Aziatische Steenpatrijzen, die rondstruinen om te kijken of er nog wat eetbaars is achter gebleven. Meestal zijn ze te vinden op de gerstveldjes van de mensen uit de buurt. _DSC8407.jpg

Chukar en herfstkleuren...

De meest verre tocht die we hebben ondernomen in Hemis NP is een tocht naar een gebied waar door de afgelegen ligging en het voorkomen van wat meer water, ook meer wildlife voorkomt.

We zien een aantal Wooly Hare (soort Hazen) en diverse Lammergieren,de zgn. " bottenbrekers".

_DSC8464.jpg

_DSC8523.jpg

 onze gids in een kleurrijk berglandschap in Hemis NP...

Na een week gaan we terug naar Leh, enigszins met gemengde gevoelens: We hebben natuurlijk geweldige landschappen gezien maar balen wel van het feit dat we eigenlijk de verkeerde organisatie mee hadden...

Na een nacht in het Mahey Retreat Hotel in Leh gaan we een lange autotocht ondernemen. Via de op één na hoogste weg ter wereld, de highway van Leh naar Manali, gaan we naar het hoog gelegen Tsohkar Meer. Onderweg passeren we Taklangla Pas op 5328 meter hoogte!

Het Tsohkar meer is een meer met een hoog zoutgehalte in een desolaat landschap. Van verre zien we al de nodige Kijangs, de Tibetaanse Wilde Paarden. Terwijl we de tent opzetten bij een bijna verlaten nomadendorp, komt een Steenarend heel laag over en , even later, nog één. De reden wordt al snel duidelijk; er ligt een aangevreten karkas van een schaap. We merken op dat er heel veel zangvogels op deze vlakte zitten: Het blijken overwegend Strandleeuweriken te zijn, duizenden Strandleeuweriken! We maken een flinke tippel naar de oevers van het zoutmeer, zien helaas geen Zwartnekkraanvogels, die hier broedden maar inmiddels het gebied al voor aanvang van de winter, verlaten hebben.

 _DSC2617.jpg

een hoog zoutgehalte...

Op de terugweg , het licht is al aan het afnemen, lopen er nog 2 Kijangs heel mooi in het landschap. Zoals al in de aanhef van dit artikel genoemd, volgde er een steenkoude nacht in de tent. De volgende ochtend wilde de auto van Jimmy niet starten. Het schijnt een bekend probleem te zijn met dieselauto's in Leh. De diesel is van niet al te beste kwaliteit en zorgt in de winter dikwijls voor startproblemen. Er is geen verbinding met Leh en we hopen er het beste van, want we moeten de volgende ochtend een vlucht pakken naar Delhi. Gelukkig, na een paar uur worden we geholpen door enkele nomaden met een zonne-collector, die de accu weer aan de praat krijgt. Al met al is Ladakh ons goed bevallen en moeten we misschien in de toekomst nog eens terug om meer te zien van het mystieke beest dat Sneeuwluipaard heet.....

_DSC2680.jpg

 Kijangs in het avondlicht...