U bevindt zich hier: HomeNewsblogSULAWESI: TANA TORADJA

SULAWESI: TANA TORADJA

De laatste etappe van onze lange reis door de Indonesische archipel, voert ons terug naar Sulawesi, naar Makassar in het zuiden. Aangekomen op het vliegveld regelen we een tour naar Tana Toradja, een gebied op het centrale deel van het eiland. Een auto met chauffeur brengt ons in 8 uur tijd naar Rantepao, dat midden in dit fascinerende gebied ligt.

 

_DSC7944.jpg

 

Rijstbouw in het hoogland van de Toradja's

 Rantepao is het centrum van Tana Toradja, een gebied dat omringd wordt door heuvels en bergen. Vorige eeuw zijn de inwoners gekerstend door de Nederlanders maar, gelukkig, heeft dit niet al teveel afbreuk gedaan aan hun zeer bijzondere cultuur. Bij dit volk staat het begrafenisritueel centraal in het hele leven. Als iemand sterft, wordt hij pas echt begraven als de  familie (die over heel Indonesië, en verder, verspreid kan zijn) voldoende geld bijeen heeft vergaard om geschenken te geven, in de vorm van: varkens en, vooral, karbouwen (Indische waterbuffels). Tot de tijd dat de begrafenisceremonie plaats vindt, verblijft de dode in het huis van de familie. Vroeger werd hij/zij gemummificeerd maar tegenwoordig spuit men formaline in om het lichaam in goede staat te houden, want er kan wel meer dan 10 jaar overheen gaan voor de ceremonie kan plaatsvinden. Tot die tijd is de dode niet echt dood maar "ziek". Regelmatig wordt de dode koffie of cigaretten gebracht of om raad gevraagd. In dit deel van Sulawesi vindt de rijstteelt plaats op de hellingen van de heuvels, dus in terrasvorm. De rijst wordt, na de oogst, opgeslagen in typische huizen met een dak als een soort schip. Voor de familie zelf wordt een grotere "Tongkonan"  gebouwd, met als versiering de kop van een karbouw en het symbool van tijd bij de Toradja's: de haan.

_DSC7626.jpg

 

de Karbouw als symbool van voorspoed op de gevel van een Tongkonan...

_DSC7131.jpg

symbool van de tijd: de haan....

Op ieder erft barst het van de loslopende kippen en hanen en, tegen een uur of vijf s'ochtends is iedereen klaar wakker, omdat het leger der hanen al luid en duidelijk van zich heeft doen spreken...

De Tongkonans zijn schitterende bouwsels, prachtig versierd. Tegen woordig met een dak van golfplaten of dakpannen, vroeger van bamboe. De oudere Tongkonans zijn dan ook te herkennen aan de vegetatie, die aan alle kanten uit het dak omhoog schiet. Onderin het huis is ruimte om de karbouw te stallen. Het familiehuis heeft 3 ruimtes: voor de ouders (op het noorden), voor de kinderen (aan de zuidkant) en het middenvertrek is voor de gasten. Als opa sterft wordt hij opgebaard in de kinderkamer. 

_DSC7382.jpg

 

mooie verzameling oude tongkonans met bamboe-daken met het heuvelland als achtergrond...

We worden de eerste dagen ondergebracht in de Rantepao Lodge, klinkt heel gewichtig maar teert voornamelijk op oude glorie. Overdag neemt onze lokale gids Yussuf (100% protestant meneerr...) onze mee naar de hoogtepunten in de streek en dat zijn er heel wat. De rijkere Toradja's begraven hun doden in een grot, die ze meestal zelf uithakken in een rotswand. Daarbij is het gebruikelijk dat handwerklieden een zo natuurgetrouw mogelijke replica maken van de overledene en deze poppen worden, dan in een nis in de wand geplaatst. Zij laten aan de bezoekers zien, dat de overledenen nog steeds aanwezig zijn en iedereen uitnodigen om hen te bezoeken. Na verloop van tijd worden de kleren van de poppen weer vernieuwd, wat uiteraard een nieuwe ceremonie met zich mee brengt.

_DSC7478.jpg

 

U wordt van harte uitgenodigd om ons te bezoeken....

Bij de lodge zijn enkele rijstvelden waar wat Javaanse Ralreigers, Kleine Zilverreigers, IJsvogel en veel Black-headed Munia's naar voedsel op zoek zijn.

_DSC7808.jpg

 Black-headed Munia..

De dag dat de trekking begint bezoeken we een begrafenisceremonie in een klein dorpje. Het is een kakofonie van kleuren, vormen en geluid. Honderden mensen komen er op af, merendeels familie die van heinde en verre komt, soms van buiten Indonesië. De man die begraven wordt, is in 2003 overleden. Er liggen varkens op de grond, de poten en buik vast gebonden aan een bamboestok. Ze gillen als een oordeel. Daar tussen door lopen mannen met karbouwen aan een touwtje (door de neusgaten). Het zijn allemaal geschenken van de familie. Vooral een flinke karbouw brengt een kapitaal op. Er worden er meer dan 100 aangevoerd. Tussen het beestenspul is er een af,- en aan komen van familieleden, soms gekleed in traditionele kledij. Toeristen zijn van harte welkom en wij brengen uiteraard ook wat mee: een slof cigaretten (half Indonesië rookt zich 10 slagen in de rondte) en een kilo suiker.

_DSC7648.jpg

 

een kakofonie van geluid en kleur...

_DSC7670.jpg

de begrafenisceremonie in volle gang......

Vervolgens begint de eigenlijke wandeling (3 dagen achtereenvolgens) We wandelen door het mooie cultuurland, alleen de bergtoppen bestaan uit oorspronkelijke vegetatie. Het zijn veelal rijstveldjes in terrasvorm; we lopen over de smalle dijkjes die de sawah's van elkaar scheiden. Af en toe gaat het door bamboebossen met enorm hoge stammen.

_DSC7358.jpg

 

Bamboebos...

Mensen die we tegenkomen zijn erg vriendelijk, " Selamat Pagi, Siang, Sorre of Malam", wordt er geroepen, al naar gelang het tijdstip van de dag. Er wordt rijst geoogst en sommige sawah's worden al weer beplant.

_DSC7854.jpg

vrouw bezig met de rijstoogst...

Op een bepaald moment komen we op een plek waar veel Vliegende Honden (de grootste fruit-etende vleermuizen) massaal slapen in de bomen.

_DSC7850.jpg

Vliegende Hond...

We overnachtten op de mooiste plekken, de laatste nacht in een kleine kampung die voor het grootste deel bestaat uit een enorme verzameling Tongkonans. Wij slapen in één ervan. 

_DSC7822.jpg

Tongkonans in de ochtendmist....

De laatste ochtend wandelen we in stevig tempo 3 uur naar beneden en komen in een dorpje uit waar markt is en waar we weer door de auto met chauffeur worden opgepikt. Nadat we onze bagage hebben opgehaald in Rantepao brengt de chauffeur ons terug naar Makassar, waar we s' avonds aankomen en in een hotel aan de boulevard, vlakbij de haven slapen. Het is zaterdagavond en het is een gekrioel van mensen. Onze vakantie is nu zo'n beetje aan zijn eind gekomen. Het zal zeker niet de laatste keer zijn dat we dit land hebben bezocht....

_DSC7584.jpg

Karbouw, rijstveld en tongkonans op de achtergrond: Tana Toradja!