U bevindt zich hier: HomeNewsblogPAPUA BARAT: MUPI GUNUNG

PAPUA BARAT: MUPI GUNUNG

Via ons contact in Manokwari, Charles Roring (zie FB), die ons 3 jaar geleden ook perfect van dienst is geweest, zijn we dit keer iets nieuws van plan. Een lokale Papua gids, Hans Mancadan, heeft het voorstel om een kleine expeditie te organiseren naar een onbekend gebied (althans voor ons). Boven in de bergen leeft 1 familie, middenin het regenwoud. Het is familie van Hans en , met elkaar, willen ze proberen een eco-tourisme project op te gaan zetten. Alleen, er zijn nog nooit toeristen geweest. Hans is superenthousiast over het gebied en zegt dat het t.o.v. het Arfak-gebergte, waar de meeste eco-toeristen naar toe gaan, veel diverser is en dat er veel meer te zien valt.

 DSC5491

 

Western Parotia (Bird of Paradise)...

 Dus we besluiten in zee te gaan met dit idee, 5 dagen Mupi Gunung en dan na een korte pauze in Manokwari nog 5 dagen naar Siyoubri (Een gebied in het Arfakgebergte waar we 3 jaar geleden ook zijn geweest). Op 12 augustus om 05.00 uur gaan we op pad. Met een busje worden we naar een kampong, Mupi geheten, gebracht aan de oostkant van de baai van Manokwari. Daar gaat het verder te voet, met Hans als gids en een hele serie dragers. Er gaat ook een hoop eten mee en zelfs een generator, zodat we boven in de bergen, electriciteit hebben, om batterijen op te laden. Ik begin slecht: de dagen voorafgaand een keelontsteking opgelopen (airco?) en koorts. Tegen beter weten in begin ik aan de tocht. Het wordt een regelrechte uitputtingsslag. Kilometers stijl omhoog op modderige paden, een achillespees die opspeelt, geen energie vanwege de koorts en, na enkele 100-en meters doornat van het zweet. De dood of de gladiolen...De bloedzuigers zijn nog het minste probleem. Het lichaam zegt "nee" maar , op een of andere manier kom ik, totaal uitgeput, boven, in Mupi Gunung. Er staan enkele hutjes, waar Ellie en ik er een van betrekken. De familie die normaal in dit huis woont, neemt zijn toevlucht tot een ander huis. In de hele optocht naar boven, er moeten 2 bergruggen beklommen worden (vaak met alle 4 de ledematen om je omhoog te werken), gaan er ook nog 5 honden mee. Tijdens de trip bijten ze een bosvarken dood, dat later de pot in gaat. Hun echte waarde is echter dat ze onmisbaar zijn om  zeldzame Boomkangoeroes op te sporen. DSC3950

een van de rivierpassages over zelfgemaakte boomstambruggen...

 DSC3972

het huis waar we 12 dagen zullen blijven. Een van de honden op de voorgrond...

De namen van de familie die hier woont beginnen allemaal met een J: Julius is de vader en Johanna de moeder, de kinderen heten achtereenvolgens Justina, Jossina en Josephus (Uitgesproken als: " Jo Zeep Hoes", wat overigens een prachtnaam voor een band zou kunnen zijn.) Johanna zet iedere dag 3 lekkere maaltijden voor ons klaar. De eerste dagen merk ik nog een terugslag van de inspanning maar de koorts is snel verdwenen en dat scheelt een slok op een borrel. Hans en zijn makkers hebben diverse sites ontdekt waar fantastische vogelsoorten baltsen of zich ophouden. Ze hebben er geweldige schuilhutten bij gemaakt. Op 5 minuten van ons verblijf is een hut met uitzicht op de Magnificent Bird of Paradise (BoP). Op 1/2 uur lopen een hut met, vlak voor je neus, de prieel van een Flame Bowerbird. Zeer weinig te zien en gefotografeerd._DSC4400.jpg

een jong mannetje Flame Bowerbird, in zijn prieel. Tijdens baltsgedrag springt hij door zijn prieel heen van de ene naar de andere kant...

Een half uur de andere kant op een display van Lesser BoP. Op 1 uur sjouwen een geweldige plek met dansende Western Parotias (gefilmd), oftewel: " hoe een soort kraai binnen een seconde verandert in een ballerina...." Het absolute hoogtepunt is een flinke trip van 2 uur veelal omhoog lopen. Dan kom je uit op een hoger gelegen open plek, waar men een grote rode palmvrucht in een boomtak heeft gehangen. Maar liefst 3 soorten Paradijsvogels komen hier op af, soms meerdere tegelijk. De meest spektakulaire is wel de Brown Sickle-bill. Tussen al dit vogelgeweld door doen de honden hun best om Boomkangoeroes op te sporen. Als er dan één gespot is, gaan wij er op af. Probleem alleen is dat je van de paadjes af moet en dwars door het regenwoud de hellingen op en af klautert. Maar we hebben 2 keer succes. De eerste keer zien we een uiterst zeldzame en nauwelijks gefotografeerde Ursine's Tree Kangaroo en een paar dagen later een Grizzled Tree Kangaroo. En passant bijten de honden nog 2 varkens, 1 hert (smaakte heerlijk!) en een Opossum naar de Filistijnen. Dat betekent voldoende extra vlees voor de familie en Julius hoeft deze keren zijn pijl en boog niet in stelling te brengen.

_DSC4173.jpg

Ursine's Tree Kangaroo

 DSC4304

 

Grizzled Tree Kangaroo

We gaan meestal heel vroeg op, soms om 03.00 uur met zaklantaarn het stikdonkere regenwoud in. Een belangrijk punt bij het fotograferen in deze omstandigheden: Hoe je het materiaal goed houdt. Camera's en lenzen worden in plastic verpakt, want het zweet van je rug gaat op den duur dwars door de stof van je fotorugzak en zweet heeft op je dure spullen dezelfde uitwerking als zeewater. De lichtomstandigheden zijn ook iets om rekening mee te houden. Het is vaak donker, zeker op plekken waar vogels zich op de grond ophouden. Meestal moet je de iso-waarden oppompen tot 3200 en, als je mazzel hebt kun je tot 1600 iso gaan, zelden tot 800 iso. Midden op de dag blijven we in de buurt van de huisjes en spelen "Mens erger je niet" met de kids of ik vermaak me met het kleine spul dat op de bladeren rond het huis kruipt, vliegt en springt._DSC4073.jpg

_DSC4257.jpg

 Het kleine spul.....

Na enkele dagen is het ons wel duidelijk: We willen hier veel langer blijven dan 5 dagen en skippen de trip naar Siyoubri. Als de Papua's dit horen gaat er een gelukzalig gejuich rond... Ze willen erg graag dat dit ecoproject een succes wordt.

_DSC4351.jpg

 Het regenwoud dat de huisjes van Mupi Gunung omringt... 

Af en toe, na een zware nachtelijke tocht pakken we een rustdag. We bezoeken de meeste sites in elk geval 2 keer, zo ook de plek, waar de vogels worden verleid tot het eten van de rode palmvrucht. Het was wel het hoogtepunt van ons verblijf hier: 3 soorten Paradijsvogels die af en aan vlogen en soms ook mooi te fotograferen waren. Het was een hele sjouw om er te komen, dan zit je een aantal uren in een fantastisch mooi gefabriceerd hutje en vervolgens komen de kinderen het hele eind de berg op om je warme (!)lunch te brengen. DSC5101

De lunch is net gebracht....

_DSC5248.jpg

2 vrouwtjes van de Brown Sicklebill (Paradijsvogelsoort) aan het bakkeleien...

_DSC5489.jpg

 Western Parotia mannetje..

_DSC5547.jpg